Jesteśmy Zgromadzeniem, które po Rewolucji Francuskiej założył Ks. Mikołaj Józef Baudy, proboszcz z Pesche i Gonrieux. W 1798 r. po burzy rewolucyjnej opuścił on swoje miejsce schronienia i wrócił do ludu pogrążonego w krańcowej ignorancji religijnej. Ks. Baudy, głęboko poruszony sytuacją jaką zastał, marzył o odrodzeniu parafii. Długo modlił się przed Najświętszym Sakramentem, by usłyszeć głos Pana.

Wychowanie do życia w wierze dla współdziałania w dziele Odkupienia - stanowi wezwanie, jakie usłyszał i uznał za charyzmat mający owocować. Wierny temu charyzmatowi powierzył nowo powstającej wspólnocie zakonnej jego realizację. Jej misją miało się stać nauczanie i wychowanie dzieci i młodzieży, zwłaszcza z ubogich rodzin dla odrodzenia parafii poprzez dzieło chrześcijańskiego wychowania najmłodszych. Françoise Lorsignol i Amérine Luc miały Mu pomóc w realizacji tego dzieła.

Francoise Lorsignol urodziła się w Boutonville w 1796 r. Ks. Baudy znał ją od dzieciństwa, w 1818 r. posłał ją do kolegium w Chimay celem ukończenia szkoły nauczycielskiej. Po złożeniu egzaminów powierzył jej nauczanie i wychowanie dzieci. I tak oto 1 października 1819 r. otwarta została szkoła dla dziewcząt na plebani w Pesche. 

Dzieło to uznano za nowatorskie i niepotrzebne; zostało wyśmiane, usiłowano je zniszczyć, ale przetrwało wszystkie burze ... Wtedy też pięć innych panien dołączyło się do Franciszki Lorsignol, ale dwie z nich zrezygnowały. Inne poprosiły księdza Baudy, by im zredagował regulamin życia i postępowania.

5 sierpnia 1822 r. ks. Baudy nagle umiera, mając 57 lat. 15 października 1822 r. biskupi z Tournai i Metz, mianują proboszczem w Pesche ks. Mikołaja Józefa Rousseau - kuzyna zmarłego ks. Baudy. Ks. Rousseau postanowił kontynuować dzieło swego zmarłego wuja i opiekować się powstającą wspólnotą. W duchu wiary stawił on czoło przeciwnościom dotyczącym sukcesji po zmarłym wuju, przetrwał oszczerstwa, brak zaufania powodowany jego młodością oraz odejściem kilku panien już zaangażowanych.

W marcu 1824 r. Françoise została skierowana do Dames de Sainte Chrétienne do Metz celem zapoznania się z życiem zakonnym. Pięć miesięcy później, po powrocie do Pesche, zajęła się formacją nowo powstającej wspólnoty.

Dzięki pokornej modlitwie, surowości życia i pracy zapanowała głęboka jedność i radość. Françoise Lorsignol i jej towarzyszki poprosiły ks. Rousseau o umożliwienie im całkowitego oddania się Chrystusowi w życiu zakonnym. W tym celu zredagował on pierwsze Konstytucje Zgromadzenia Córek Maryi. Nakreślił w nich zasadnicze rysy duchowości i charyzmatu nowego Zgromadzenia. Ks.bp Barret - ordynariusz z Namur, zatwierdził je na trzy lata.

8 maja 1835 r. ks. Rousseau przyjął w imieniu biskupa śluby Franciszki Lorsignol; przybrała wtedy imię matki Marii i została mianowana przełożoną nowej wspólnoty. Virginie Petitjean (siostra Józefa) i Eulalie Tilquin (siostra Teresa) również złożyły profesję. Tegoż dnia trzy młode dziewczyny zostały przyjęte jako kandydatki do życia zakonnego. Data ta jest oficjalnym dniem powstania Zgromadzenia.

Amérine Luc urodziła się w Gonrieux w 1812 r. W 1821 r. jej matka - wdowa, oddała ją do szkoły z internatem w Pesche. Podczas gdy w Pesche powstawało nowe Zgromadzenie zakonne Sióstr Córek Maryi, w Gonrieux, Amérine Luc, była uczennica Franciszki Lorsignol - matki Marii, razem ze swoją mamą i rodziną, uczestniczyła w serdecznej trosce o najuboższych. Po ukończeniu szkoły w Pesche często do niej wracała, by przyglądać się pracy sióstr.Już jako dziesięcioletnia dziewczynka słyszała Boże powołanie! W 1835 r. dowiedziawszy się, że jej byłe nauczycielki noszą imię Sióstr i Córek Maryi, Amerine powiedziała swej mamie: Pozwól mi uczestniczyć w ich szczęściu.

2 września 1837 r. Amérine staje się Córką Maryi jako siostra Celestyna. Wkrótce potem ks. Rousseau zaproponował matce Marii, by powierzyła siostrze Celestynie formację nowicjuszek. Ten kapłan widział w nich dwie wzajemnie się dopełniające osobowości. Siostra Celestyna naprawia to, co w postępowaniu matki Marii było zbyt surowe. Z myślą o posłannictwie obie matki Maria i Celestyna, przygotowują siostry na ten dzień, kiedy Boża Opatrzność zechce nas powołać, by iść do ludzi.